" पाणीच नव्हते भिजायला "

उभे होतो सारे
काल सात तारखेला ।
करायचे होते वंदन
रिमझिम रिमझिम पावसाला ।
डोळे होते आकाशात
ढग काळे बघायला ।
हळूच आला एक ढग
सलामी आमची घ्यायला ।
उत्सुक होतो आम्ही
जोरात टाळ्या पिटायला ।
थेंब दोन थेंब सांडले कुठे
पाणीच नव्हते भिजायला ।
Sanjay R.

" बरस रे पावसा "

बरस रे पावसा
जाईल जीव आता ।
गर्मी ने झालो बेजार
वाचव तूच आता ।

पाणी पाणी
करतात सारे ।
काळे होऊ दे
आभाळ सारे ।

टाक भिजवून
धरा सारी ।
पालवी फुटू दे
मनात न्यारी ।

नदी नाले तलाव सारे
टाक थोडे भरून ।
थेंब थेंब पाणी
पाड ना तू वरून ।

होऊ दे बरसात
भिजव थोडे अंग ।
बळीराजाला हवा
तुझाच रे रंग ।
Sanjay R.

" पाणी पाणी "

पाणी पाणी
करायचं काय
सांगा कोणी ।

पाण्याविना
जीवन कसं
जगायचं कोणी ।

ढग आकाशात
पाणी जमिनीत
आम्ही ऋणी ।

डोळयांत बघा
एकच थेंब
तरळते पाणी ।

झाडे लावा
पाणी अडवा
सांगा कोणी ।

उरतील नाहीतर
दफन करायला
नुसत्या खाणी ।
Sanjay R.

" तंबाकू चुना '

पाण्यानं थोडं  बाबू
तोंड तू धुना ।
देना सोडून आता
तंबाकू चुना ।
सवयच बेकार
नाही तुझा गुन्हा ।
कॅन्सर नि गेला तं
दिसशील का पुन्हा ।
सोडून दे आता
तंबाखू चुना ।
Sanjay R.

" जिंदगी हो तुम "

याद जब तुम आती हो
कितना मुझे सताती हो ।
आहट जब सूनता दिल
तबही निकल जाती हो ।

दिलमे है ख्वाब बहोत
निंदसे क्यू जगाती हो ।
जी लेती एक ख्वाब कभी
क्यू युही मुस्कुराती हो ।

बित गई अब कितनी राते
रोज एक चिराग जलाती हो ।
जिंदगी हो तुम मेरी
कभी हसाती कभी रुलाती हो ।
Sanjay R.